Na ‘n histeries dol week, met ‘n stresvlak wat hoër as my IK is (En dié, is moer hoog!), maak ek reg om oor sowat 7 ure in die kar te klim wat my saamvat Kaap toe, na my kinders toe en ook, Tafelberg toe!
Ek sal eers Maandag weer oppie lug wees.
Om my ma, wat nou semi-bedleënd is, hier agter te los, is seker een van die swaarste goed wat ek in my lewe moes doen.
As dit nie vir Juan was, wat aangebied het om hier by haar te kom bly nie, sou ek nie kon weggaan nie.
Juan, as jy hier lees—–woorde kan nooit sê hoe dankbaar ek is nie.
Ek skuld jou, Big time!!
Ek is so ongelooflik dankbaar dat die Vader dit so beskik het, dat ek kan gaan. Ek het my kinders ‘n jaar; 12 maande; 365 dae laas gesien!
Dis ‘n ewigheid!
O, ja, by the way, hou 1 April oop. Dis nie ‘n April Fool’s grappie nie——– dan tref Antie Koekie, die tydskrif, die Wêreld Wye Web Werf! Met ‘n “bang”!

A la Antie koekie-styl!
Lekker slaap, sweet dreams. Ek sal kyk of dié Antie ‘n storie of twee kan optel doer vêr, om vir julle te vertel, OK?
Ciao.